1950-1960: … «ΤΗΣ ΚΑΚΟΜΟΙΡΑΣ» ΤΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ

WP_20160226_10_34_10_Pro

Είναι οι άνθρωποι που κάποτε, χωρίς στην ουσία να υπάρχει δρόμος, έπρεπε να μεταφέρουν τους επιβάτες στον προορισμό τους. Ο λόγος γίνεται για τους παλιούς οδηγούς του υπεραστικού ΚΤΕΛ Λάρισας, οι οποίοι για να φτάσουν στον προορισμό τους και να μοιράσουν τον κόσμο στα χωριά του νομού, ήταν στο τιμόνι μέχρι και 14 ώρες την μέρα. Άλλωστε, κάθε ταξίδι γι’ αυτούς ήταν μια μικρή “οδύσσεια”.

Καθίσαμε στην παρέα τους, στο καφενείο του υπεραστικού ΚΤΕΛ, όπου αράζουν καθημερινά και πίνουν το καφεδάκι τους. Πραγματικά, ακούσαμε ιστορίες που βγάζουν πολύ …γέλιο, αλλά δίνουν και την ατμόσφαιρα μιας άλλης εποχής. Τότε, που για να πας σε ένα χωριό των Φαρσάλων, ήθελες τέσσερις και πέντε ώρες ταξίδι.

WP_20160226_10_59_10_Pro

Ο Δ. Χατζημπάρμπας

Ο Δημήτρης Χατζημπάρμπας θυμάται την περίοδο πριν δημιουργηθούν τα ΚΤΕΛ, μετά τον πόλεμο. Ο πατέρας του είχε ένα μεγάλο φορτηγό που μετατράπηκε σε λεωφορείο, καθώς ο σιδηρόδρομος ήταν κατεστραμμένος και η μετακίνηση ήταν δύσκολη. «Το 1947 μετά τον πόλεμο ήρθαν οι αντάρτες. Ο πατέρας μου είχε ένα φορτηγό, στο οποίο έβαλε καθίσματα μέσα και έκανε συγκοινωνία Λάρισα- Τύρναβο- Αμπελώνα- Αργυροπούλι”, μας λέει. Εκείνα τα χρόνια οδικό δίκτυο δεν υπήρχε, το λεωφορείο χάραζε το δρόμο. «Οι αντάρτες είχαν βάλει νάρκες στο δρόμο. Κάποιες φορές είχε πατήσει και ο πατέρας μου. Δεν ήξερες που πατούσες!» , μας εξιστορεί ο Δημήτρης Χατζημπάρμπας. Ο πρώτος δρόμος που έγινε άσφαλτος ήρθε λίγο αργότερα. «Θυμάμαι, ότι μια αμερικανική εταιρεία έκανε το δρόμο Λάρισας- Κοζάνης και όσοι μέναμε στον Τύρναβο πατήσαμε άσφαλτο» μας λέει ο 76χρονος.

WP_20160226_10_50_27_Pro

Λίγα χρόνια μετά, ήρθε ο νόμος που επέτρεπε την ίδρυση των υπεραστικών ΚΤΕΛ. «Τότε στην Λάρισα, υπήρχαν δύο ή τρία καροσερί. Ο σκελετός των πρώτων αυτοκινήτων γινόταν με ξύλα και επένδυση με λαμαρίνα. Λίγο μετά, αρχίσαμε να αγοράζουμε τα πρώτα λεωφορεία που ήταν 24άρια» θυμάται ο παλιός οδηγός.

Ο Θ. Ζιακούλης

Ο Θ. Ζιακούλης

Ως οδηγός του ΚΤΕΛ θυμάται πολλά τραγελαφικά γεγονότα που συνέβησαν κατά την διάρκεια ενός δρομολογίου. «Μεταφέραμε μέχρι και φέρετρο! Στην Λάρισα φόρτωσα το φέρετρο για να το πάω επάνω στην Τρυγόνα, στα σύνορα Ιωαννίνων- Τρικάλων. Μπροστά καθόταν ο κόσμος και πίσω στην γαλαρία είχαμε το φέρετρο», θυμάται. Εκείνη την εποχή, ο κόσμος μετέφερε και τα ζωντανά του…στο ταξίδι. «Δέναμε στην σχάρα πίσω γουρούνια, που ήταν μέσα σε τσουβάλια. Αλλά κατά τη διάρκεια του δρομολογίου, τα τσουβάλια άνοιγαν και τα γουρούνια …κατέβαιναν από το λεωφορείο» περιγράφει.

Ο Θανάσης Ζιακούλης θυμάται πραγματικά περιστατικά με πολύ γέλιο. «Κρεμούσαν τις κότες πίσω στην σχάρα. Κακάριζαν σε όλο το δρομολόγιο», περιγράφει.

Ο Σ. Παπαδόπουλος

Ο Σ. Παπαδόπουλος

Ο Σπύρος Παπαδόπουλος, ένας ακόμη οδηγός του ΚΤΕΛ υποστηρίζει ότι λόγω των κακοτράχαλων δρόμων τα λεωφορεία “έμεναν” από βλάβες. «Από λακκούβες σε χωματόδρομο, μου έφυγε το ψυγείο μια φορά στο δρόμο για τα Φάρσαλα. Ο κόσμος κατέβηκε και πήγαινε με τα πόδια. Το ψυγείο, το κολλήσαμε την άλλη μέρα, στο Ναρθάκι. Ήταν ο χειρότερος δρόμος της περιφέρειας. Σε τρεις ώρες αν είχες υπομονή -και τύχη- θα έφτανες» λέει ο 72χρονος.

Όμως είχαν και τα… τυχερά τους, καθώς στο τέλος του δρομολογίου, ο οδηγός διανυκτέρευε στο τελευταίο χωριό, για να επιστρέψει στη βάση του την επόμενη μέρα.

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

mrclogo

ΤΙΠΟΤΑ ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΟ ΣΤΙΣ 2/2/2016

#Κατάρρευση Τις προάλλες βρέθηκα να συνομιλώ με ένα υψηλόβαθμο στέλεχος στις Βρυξέλλες. Το στέλεχος ήταν τρομοκρατημένο και απογοητευμένο. Γιατί το οικοδόμημα, η Ευρωπαϊκή Ένωση καταρρέει. ...