ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

IMG_2448

Σήμερα σύμφωνα με τη Ορθόδοξη Χριστιανική θρησκεία είναι μια ημέρα πένθους. Σε αντιδιαστολή η Ένωση Άθεων έχει καλέσει εδώ και αρκετές ημέρες τον κόσμο σε διάφορες ταβέρνες ανά την Ελλάδα προκειμένου να επιδοθούν σε ένα «φανερό δείπνο» κρεατοφαγίας. Για τους άπιστους χορτοφάγους θα υπάρχει μενού βετζετέριαν -εκτιμούμε σε μια μη νηστίσιμη εκδοχή. Και στο άκουσμά του δείπνου αυτού έγινε χαμός στα social media.

Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Εργασίας, Γιώργος Κατρούγκαλος, δήλωσε ότι είναι ένας «ταξικός αποστάτης» πριν δυο μέρες υποστηρίζοντας ότι δεν θα ταχθεί στο πλευρό αυτών που βγάζουν 50.000 ευρώ. Είναι απέναντί τους, λέει, γιατί «άλλο ο δικηγόρος που έχει εταιρία και άλλο ο δικηγόρος που δουλεύει με μπλοκάκι». Παραβλέποντας, βέβαια, το πως θα διαχωριστεί από το δικό του πλευρό, ο κ. Κατρούγκαλος με τη δήλωσή του αυτή αφενός θέτει απέναντί του και καθιστά δακτυλοδεικτούμενους όσους προσφέρουν δουλειά σε κάποιους άλλους (μια δικηγορική εταιρία φαντάζομαι δεν λειτουργεί μόνη της) και αφετέρου συναινεί στα όσα γράφει το τελευταίο διάστημα ο γερμανικός Τύπος.

Με την ανάληψη μιας τέτοιας ρητορικής ανοίγει περισσότερο τον κύκλο της εκλογολογίας μιας και υπογράφοντας το ένα μνημόνιο πίσω από το άλλο, μόνο ως προεκλογικά λόγια μπορούν να θεωρηθούν τα όσα είπε ο υπουργός. Και μάλιστα τα είπε την ώρα που ο ξένος τύπος μιλά για ενδεχόμενη παραίτηση Τσίπρα και υπενθυμίζει τις προειδοποιήσεις του υπουργού Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτου, ότι τα λεφτά για τις πληρωμές φτάνουν μέχρι και τον Μάιο. Σε ένα παράλληλο… σύμπαν (και όχι γραμμή), ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ζητάει έκτακτη Σύνοδο Κορυφής για «να θέσει το ζήτημα της διαπραγμάτευσης στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο». Η οποία, βέβαια, και δεν θα γίνει καθώς ο πρωθυπουργός δεν έχει διαπιστώσει ακόμη ότι σε ένα παζάρι κανείς από τους συμβαλλόμενους της δοσοληψίας δεν ενδιαφέρεται για την τιμή που αναγράφει η ετικέτα του προϊόντος. Απεναντίας αναδιαμορφώνουν τους όρους της αγοράς κάθε λεπτό που περνάει.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι όπου λαλούν πολλά κοκόρια αργεί να ξημερώσει, όμως η τελευταία πενταετία έχει δείξει πως όταν ακούμε για εκλογές ή ανασχηματισμούς ή προσθήκη κυβερνητικού εταίρου, συνήθως λίγο διάστημα μετά αυτά συμβαίνουν. Και είναι κρίμα, όχι γιατί όλα έχουν αρχίσει να βαίνουν καλώς αλλά γιατί για ακόμη μια φορά τα πάντα για ένα μήνα θα πάνε κακώς. Και φτου και από την αρχή.

Στο πλαίσιο αυτό, το μόνο λογικό που φαντάζει να συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες σε αυτή την χώρα είναι το κρεατο-πάρτυ των άθεων. Και το ερώτημα είναι ένα: Μήπως να κλείσουμε τραπέζι;

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ilikiomeni

ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΜΙΑΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΗΣ

Διασχίζεις τη Λάρισα και ο ήχος στ’αυτιά σου είναι γνώριμος. Όπου κι αν γυρίσεις, όπου κι αν σταθείς, ακούγονται παιδικές φωνούλες να τραγουδάνε τα κάλαντα ...