ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ, 2016: ΕΝΑ LIVE ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ

IMG_2956

Ήταν συγκλονιστικό. Ήταν ό,τι καλύτερο έχω παρακολουθήσει. Ήταν ριάλιτι τιβί στην κυριολεξία και σε όλο της το μεγαλείο. Είχε ηθοπλασία στους ήρωες, είχε σασπένς, είχε ανατροπή, είχε βία, είχε έρωτα, και όλα αυτά σε λάηβ μιξάζ. Χωρίς τρέιλερ. Χωρίς προειδοποίηση. Να είναι ανυποψίαστος ο θεατής. Και ήταν χορταστικό. Μεγάλο. Και πάνω από όλα ήταν… τρου στόρι.

Από άποψη σεναρίου παίρνει, λοιπόν, αναμφισβήτητα πέντε στα πέντε. Αρχίζει με έντονη πολεμική δράση. Με μια ομάδα πάνοπλων συνομωτών στρατιωτικών που γνωρίζουν πως μπορούν να καταλάβουν την εξουσία της χώρας τους μέσα σε ελάχιστη ώρα.

Δεν ξέρεις μέσα σου ακόμη ποιος θέλεις να κερδίσει. Οι συνομώτες για την ίντριγκα ή το καθεστώς για την κάθαρση; Μέχρι στιγμής πάντως το καθεστώς βρίσκεται σε άγνωστη ιπτάμενη τοποθεσία αναζητώντας άσυλο σε τοποθεσίες ανά την Ευρώπη και την Ασία.

Όμως κανείς δεν έχει προβλέψει την δύναμη που έχουν τα social media. Αυτοί οι διαόλοι που η ίδια κυβέρνηση που τώρα τα χρησιμοποιεί ως αναγκαία και μοναδική λύση να μεταδώσει το μήνυμά της, πριν από ένα χρόνο τα πολεμούσε σαν να μην υπάρχει αύριο. Και μέσα από αεροπλάνα, σπίτια και κρυφές τοποθεσίες η πολιτική ηγεσία εμφανίζεται στις οθόνες του κινητού τηλεφώνου ενός παρουσιαστή ειδήσεων και από εκεί στις οθόνες όλου του κόσμου.

Οι στρατιωτικοί δεν υπολόγισαν την δύναμη που έχει ο Πρόεδρος της χώρας στον λαό του. Ούτε τη διάθεση του λαού να διατηρήσει μια βαριά μεν, δημοκρατική δε αλυσίδα στα πόδια του από το να παραδοθεί σε μια άλλη χαοτική και στρατιωτική. Και στο κάλεσμα του Προέδρου τους να χυθούν στους δρόμους ώστε να προστατεύσουν την Δημοκρατία τους, χύνονται κατά δεκάδες χιλιάδες.

Ποιον να συμπαθήσεις πρώτο; Με ποιους ήρωες να ταυτιστείς; Με τους στρατιωτικούς της δράσης; Με τον επίκληση-στο-συναίσθημα Πρόεδρο; Με τον λαό που μάχεται; Υπάρχει και εκείνη η εμβόλιμη δημοσιογράφος που κρατούσε με δέος και φόβο ειλικρινή το κινητό τηλέφωνό της στα χέρια όσο ο Πρόεδρος μετέδιδε το μήνυμά του. Αλήθεια, δύσκολη επιλογή. Ξέρεις, όμως, ότι όταν τρεις ώρες μετά την έναρξη η λαοθάλασσα αρχίζει να πνίγει τα τανκς, ένα χαρμόσυνο συναίσθημα σε πλημμυρίζει. Ηθοπλασία, πέντε στα πέντε και αυτή.

Κατόπιν, επιστρέφουμε στη δράση. Οι επιτιθέμενοι αισθάνονται ότι χάνουν. Ο Πρόεδρος προσγειώνεται στο μόλις απελευθερωμένο αεροδρόμιο και από την VIP αίθουσα απευθύνει μήνυμα στο Έθνος. Οι στρατιωτικοί βομβαρδίζουν το κοινοβούλιο. Μπαίνουν στα στούντιο των ιδιωτικών καναλιών και απομακρύνουν τους δημοσιογράφους. Πρώτα εκείνη την άνκοργουμαν που κρατούσε με δέος τον Πρόεδρό της στο κινητό της. Πολίτες δέρνουν στρατιωτικούς, στρατιωτικοί πυροβολούν προσωπικό των μυστικών υπηρεσιών, εκείνοι επιστρέφουν τα πυρά. Και μετά φουλ επίθεση στους στασιαστές, η ηγεσία των οποίων ξεφεύγει με ελικόπτερο και φτάνει στη χώρα σου.

Το συμπέρασμα δεν είναι περίπου 200 νεκροί, 1000 τραυματίες, 1500 συλλήψεις και ένα κατασταλθέν πραξικόπημα. Δεν είναι ότι το δίπλα μαγαζί ανήκει καθολικά στον Ερντογάν. Δεν είναι ότι ένας λαός πάλεψε για τη Δημοκρατία του και νίκησε.

Το συμπέρασμα είναι ότι όλο το παραπάνω δεν ήταν μια άψογου σεναρίου και εξαιρετικής σκηνοθεσίας ολονύκτια ταινία. Ήταν γεγονός που παρακολούθησαν εκατομμύρια από τις ειδήσεις. Για αυτό φοβάμαι την τεχνολογία της εικονικής πραγματικότητας στην οποία χωνώμαστε όλο και πιο γοργά. Γιατί μέσα μου ίσως ήθελα να το είχα γράψει σε βίντεο και να μπορούσα να το ξαναδώ.

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

173

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΛΕΣΒΟ

Η νύχτα σε κάθε μία από τις βόρειες παραλίες της Λέσβου είναι αρκετά φωτεινή και γλυκιά τις τελευταίες ημέρες. Ο καιρός, ευτυχώς, είναι καλός. ...