ΤΕΤ Α ΤΕΤ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΙΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΟ

1

Ο Ντίνος Διαμάντος είναι δημοτικός σύμβουλος, επικεφαλής της παράταξης «Νέα Λάρισα».

 

Ποια είναι η πιο ευτυχισμένη παιδική σας ανάμνηση;

Αισθάνομαι τυχερός γιατί ήταν πολλές! Και τις οφείλω στους γονείς μου. Θα διέκρινα λοιπόν μία από αυτές. Και είναι η προετοιμασία για τις γιορτές. Με αγαπημένα πρόσωπα (ξαδέλφια) να ετοιμάζω τα δικά μας, χάρτινα ζωγραφισμένα στολίδια για το σπίτι και το δένδρο, να βλέπω με δέος και γουρλωμένα παιδικά μάτια την «δύστυχη μοίρα» του χριστουγεννιάτικου γουρουνιού και του πασχαλινού αρνιού. Ένα δε Πάσχα, αρνάκι μικρό που μου το φέρανε στην αυλή του σπιτιού επί 1 μήνα, όταν έφτασε η… ώρα, τα κλάματά μου το γλύτωσαν (φαντάζομαι προσωρινά). Όλα αυτά είχαν μία μαγική ατμόσφαιρα!

Ποια είναι η πιο σημαντική στιγμή στη ζωή σας;

Η στιγμή της γέννησης του παιδιού μου όταν πρώτος το έπαιρνα στα χέρια μου και αυθόρμητα όπως το έβλεπα του έδινα και ένα «χαϊδευτικό»! (επί 5 εννοείται η στιγμή αυτή… η ίδια λαχτάρα με τα ιδιαίτερα στοιχεία από το 1ο μέχρι και το 5ο)

Θέλατε να γίνετε αυτό που γίνατε;

Ακόμα δεν έγινα! Και δεν εννοώ τίτλους και αξιώματα. Στο τέλος κάνει ο καθένας «ταμείο» και βλέπει πόσο πλησίασε σ’ αυτό που οφείλει ο καθένας να γίνει! Ολοκληρωμένος άνθρωπος. Για τον ίδιο και την κοινωνία.

Αλλά, αν εννοείται μηχανικός ναι, απόλυτα ήθελα! Κι αν εννοείται … Πρόεδρος στο ΤΕΕ φυσικά! Γιατί για μένα δεν ήταν μία κατάληψη θέσης αλλά, βίωμα το ΤΕΕ από μικρό παιδί και φοιτητής (μέσα στα ριζόχαρτα του γραφείου του πατέρα μου και στο ΤΕΕ που πήγαινα) αλλά, κι αργότερα ως μηχανικός επαγγελματίας.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που συναντήσατε;

Το ψέμα. Γιατί πάντα δέχομαι και πιστεύω κατά κανόνα αυτό που οι άλλοι εκφράζουν. Δεν είμαι εξαρχής δύσπιστος. Και εκεί που σε «κοιμίζει», σε παραμυθιάζει και σε κάνει να πιστεύεις ότι προχωράς μαζί, σε οτιδήποτε, ανακαλύπτεις ότι, η μικρότητα των ανθρώπων τους καθοδηγεί να επιλέγουν το μικροσυμφέρον τους ή, τα ταπεινά τους «ελατήρια» και να σε «αδειάζουν».

Καριέρα ή οικογένεια;

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ φυσικά. Σε ότι άλλο επιχειρώ – και που σίγουρα έχει κόστος στην οικογένειά μου- αν δεν έχω μαζί την οικογένειά μου, απλά δεν το επιχειρώ. Μπορείς όλα τα άλλα να τα βρεις και σε διαφορετικό χρόνο. Όταν χρειάστηκε να κάνω μία «παύση» από άλλα ενδιαφέροντά μου για την οικογένειά μου το έκανα. Και θα το ξανακάνω αν πρέπει. Ε, κι αν δεν το βρω δεν τρέχει και τίποτα. Θα πάω παρακάτω. Με την οικογένεια όμως, δεν ισχύει το ίδιο. Είμαι απόλυτος. Όποιος επιλέγει καριέρα σημαίνει εγωισμό. Επιβεβαίωση των μικρών και μεγάλων παθών του. Ακόμα και η οικογένεια τότε είναι μέρος της εγωιστικής του τάσης αυτοεπιβεβαίωσης ή/και «χρησιμοποίησής» της για την καριέρα.

Για τι πράγμα έχετε μετανιώσει;

Για μικρά πράγματα ευτυχώς. Όπως, που κατέβηκα υποψήφιος βουλευτής για μόλις 20 μέρες το 2009. Ή, που δεν κατέβηκα στις εκλογές του ΤΕΕ το 2013 να συνεχίσω – έστω κι αν δεν την ολοκλήρωνα- τη θητεία μου ως Πρόεδρος.

Για πολλά άλλα, απλά, σε μία επόμενη ευκαιρία ζωής θα έκανα μία άλλη επιλογή από αυτές που είχα στη διάθεσή μου και όχι αυτό που έκανα. Για παράδειγμα, το 1989 που επέλεξα να γυρίσω στη Λάρισα, θα επέλεγα να πάω στην Αθήνα σε κάτι πολιτικό (με παράλληλα και επαγγελματική προοπτική ως μηχανικός) και που μου προτάθηκε τότε από κάποιο φίλο εκ μέρους του πιο προσφιλούς για μένα πολιτικού προσώπου και πολύ σημαντικού, ιδίως από το 1994 και μετά για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό. Η συνέχεια της ζωής μου σίγουρα θα είχε άλλη ρότα και χαρακτηριστικά.

Τι σας ενοχλεί περισσότερο στους άλλους;

Η αγνωμοσύνη. Δυστυχώς, την έχω γευτεί πολλαπλά. Από ανθρώπους που βοήθησα σημαντικά και θα έλεγα ότι στήριξα και ανέδειξα κιόλας, και σε δεδομένες στιγμές τους είδα ακόμα και … απέναντι!

Τι διαβάζετε;

Ιστορία. Γιατί δυστυχώς, επαναλαμβάνεται. Και αν ένας άνθρωπος, ένας λαός δεν γνωρίζει την Ιστορία του τότε το μέλλον του είναι αμφίβολο.

Επίσης, ότι μπορώ σχετικά με τα ΑΜΕΑ. Ιδιαίτερα, έχω εστιάσει στο θέμα που αφορά την «πολλαπλή νοημοσύνη» που τα διαμορφώνει (όπως και κάθε άνθρωπο βέβαια). Η συναισθηματική νοημοσύνη δε, είναι αυτό που προσπαθώ να ανιχνεύσω.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;

Όλοι οι φόβοι μου είναι γύρω από τα παιδιά μου. Πέρα από τα αυτονόητα που θα μπορούσα να αναφέρω, ιδιαίτερα σήμερα, φοβάμαι μην τυχόν τα παιδιά μου – τα παιδιά μας, η γενιά τους- σταθεί απόλυτα επικριτική στη δική μας. Και δεν θα έχει και άδικο εν τέλει. Αφού εμείς φροντίσαμε και φροντίζουμε το «μύθο μας» στην πλάτη τους… Δεν είναι αργά νομίζω να το αποφύγουμε αυτό. Αρκεί να στερηθούμε εμείς και μόνο εμείς σήμερα.

Πώς θα θέλατε να πεθάνετε;

Η επιλογή σ’αυτό ανήκει στο Θεό μας. Και Εκείνος ξέρει και, αναλύοντας πολλά παραδείγματα το πιστεύω αυτό που λέω. Απλά εγώ παρακαλώ να μην παιδέψω σ’ αυτό τα αγαπημένα μου πρόσωπα, να φύγω όρθιος και ιδιαίτερα για το πότε. Και ο χρόνος που ζητώ είναι εκείνος που η απουσία μου δεν θα στερήσει από τα παιδιά μου σημαντικά από όσα οφείλω να τους προσφέρω. Ειδικά για το ένα μου από τα πέντε, που η αγωνία μου για την αυτόνομη διαβίωσή του υπάρχει, θα παρακαλούσα το Θεό να σβήσει την πνοή μου έστω, δευτερόλεπτα μετά…

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Χαρακτηριστική σκηνή από την ταινία "Η Προφητεία" (The Omen, 1976)

ΤΟ ΣΚΥΛΙΣΙΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Χαρακτηριστική σκηνή από την ταινία «Η Προφητεία» (The Omen, 1976) Πάνε πέντε μέρες τώρα που με έχουν φέρει εδώ. Το εδώ είναι ένα φρικτό μέρος. ...