ΣΤΙΒ ΤΖΟΜΠΣ (STEVE JOBS)

Η ταινία παρακολουθεί τον δαιμόνιο Στιβ Τζομπς να παρουσιάζει διαδοχικά το Macintosh (1984), το Next (1988) και το iMac (1998). Στα παρασκήνια των ιστορικών αυτών σόου έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε περισσότερα για τον άνθρωπο που έβαλε τα κομπιούτερ στα σπίτια μας, αλλά και τις περίπλοκες και δύσκολες σχέσεις του με τους αγαπημένους και τους συνεργάτες του.

Ο Ντάνι Μπόιλ θα πρέπει να μισεί πραγματικά πολύ τον Στιβ Τζομπς. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που η ζωή του ήταν πραγματικά ταινία: παραδόθηκε από τη μητέρα του σε θετούς γονείς. Στα είκοσί του ήταν ένας περιθωριακός που είχε εγκαταλείψει το κολέγιο. Στα είκοσι πέντε του εκατομμυριούχος. Στα τριάντα του εξοστρακίστηκε από την Apple, την εταιρεία που ήταν ο νους και η ψυχή της. Νίκησε μια φορά τον καρκίνο. Σε αυτόν οφείλουμε τα παράθυρα στον υπολογιστή, το ποντίκι, τις γραμματοσειρές, το iPod, το iPhone, το iPad, ακόμα και την ανανέωση των καρτούν! Και αυτοί οι τύποι φτιάχνουν για πάρτη του μια ταινία χωρίς εξωτερικά γυρίσματα, χωρίς ανατροπές, γεμάτη βαρετούς τεχνικούς όρους και αναφορές σε εταιρικά κουτσομπολιά που ενδιάφέρουν μόνο (υποθέτω πάλι, δεν ξέρω και κανέναν τους!) τους υπαλλήλους της Apple. O Τζομπς συρρικνώνεται σε ένα είδος κονφερανσιέ που τριγύριζε την Αμερική κάνοντας παρουσιάσεις παρέα με μια εξώγαμη κόρη (Αντρέα Λίμπλουμ φάση), έναν παλιό συνεργάτη και φίλο που δεν έγινε τόσο διάσημος όσο εκείνος (Λάκης Σάντος φάση), και μια αφοσιωμένη γραμματέα (Μανιπένι φάση). Επιπλέον μαθαίνουμε πως «το μόνο πραγματικά πετυχημένο προϊόν» της Apple ήταν το Apple II (αυτό το λέει ο Βόζνιακ-Σιθ Ρόγκεν)! Μάλλον το point του Μπόιλ είναι πως δεν βλέπει κανένα λόγο που άξιζε να γυριστεί κοτζάμ ταινία για έναν τόσο δεύτερο τύπο όσο ο Τζομπς…

Τα καλά νέα: Υπάρχουν τύποι που «επένδυσαν» 30 εκατομμύρια δολάρια σε αυτό το σενάριο! Τελικά υπάρχουν ελπίδες να έρθουν επενδυτές στην Ελλάδα!

Τα κακά νέα: Έχασαν τα λεφτά τους.

Θα θυμόμαστε: Τον Σιθ Ρόγκεν ως Στιβ Βόζνιακ. Αφού διασώθηκε από τέτοιο ναυάγιο, είναι μεγάλος ηθοποιός. Δίνει περιεχόμενο στον «χαμένο» συμπρωταγωνιστή του έπους του γκαράζ, όπου φτιάχτηκε ο πρώτος προσωπικός υπολογιστής στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο Βόζνιακ εμφανίζεται σαν μια πιο γήινη εκδοχή του Τζομπς: λιγότερο μανιακός, πιο παχύσαρκος, πιο κοινωνικός, με μεγαλύτερη αυτογνωσία. Αν ήταν φτιαγμένος από την ίδια πάστα κι ο Τζομπς, θα είχαμε ακόμα Νόκια.

Τυράκια: Ενάμισι στα πέντε. Προς Θεού, μη μάθουν τα παιδιά σας για τον Τζομπς από αυτό!

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ