ΣΙΔΕΡΙΕΣ ΣΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ: ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ ΤΗΣ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ ΜΑΣ

IMG_1207

Η Λάρισα τον τελευταίο καιρό ζει στον αστερισμό της διαμάχης του βιοκλιματικού έργου που υλοποιείται στην περιοχή του Φρουρίου. Ο Λαρισαίος μέσω των social media αντιδρά στις σιδεριές που πλέον κατακλύζουν το σήμα καταθεθέν της Λάρισας, το Φρούριο, εκεί που δίπλα στο Μπεζεστένι ορθώνονται οι τεράστιες κατασκευές που θα σημάνουν το έργο της βιοκλιματικής ανάπτυξης της περιοχής.

Στη σελίδα που έχει δημιουργηθεί στο facebook αντιδρούν, σχολιάζουν και εκφράζουν τη διαφωνία τους για το έργο και το κατά πόσο αυτό «κολλάει» με το χρώμα, την εικόνα και την αύρα του παρελθόντος, που ευτυχώς έχει διασωθεί. Μάλιστα, αρκετοί είναι και αυτοί που αντιδρούν μιλώντας για καταστροφή και κουκούλωμα.

Άραγε, τι φοβάται ο Λαρισαίος και αντιδρά τόσο έντονα σε αυτή την περίπτωση; Είναι αλήθεια πως οι μνήμες δεν σβήνουν εύκολα αν και έχουν κυλήσει κάτι περισσότερο από 50 χρόνια. Τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 στη Λάρισα είναι πλέον γνωστό και αποτυπωμένο ότι εν ονόματι της ανάπτυξης «κουκουλώθηκε» το Αρχαίο Θέατρο, αλλά και ότι είχε απομείνει για να θυμίζει την ιστορία 4000 ετών που έχει αυτή η πόλη. Ήταν η εποχή που επάνω σε αυτούς τους πολιτιστικούς θησαυρούς χτίστηκαν πενταώροφες και εξαώροφες πολυκατοικίες, όπως πρόσταζε η νέα αισθητική. Είναι πλέον παραδεκτό πως τα απομεινάρια καταστράφηκαν για να γίνουν τα νέα οικήματα με βόθρους 5 μέτρων!

Την κατάσταση αυτή περιγράφει και ο Αρχαιολόγος, Διευθυντής Ανασκαφών Αρχαίου Θεάτρου Λάρισας, Αθανάσιος Τζιαφάλιας: «Στο επιχωσμένο πλέον θέατρο κατασκευάστηκαν ισόγειες κατοικίες και καταστήματα με ρηχές θεμελιώσεις μεν αλλά πολύ βαθείς σηπτικούς βόθρους, αρκετοί από τους οποίους τραυμάτισαν τα μάρμαρα. Μέχρι το 1950 λοιπόν, οι ζημιές που προκλήθηκαν στο μνημείο από τις οικοδομές που κατασκευάστηκαν πάνω σ’αυτό ήταν μέτριες.

Από τη δεκαετία όμως αυτή και ιδιαίτερα τη δεκαετία του 1960, οι βλάβες έγιναν πάρα πολύ σοβαρές με τις νέες οικοδομές που ανεγέρθηκαν στη θέση των παλιών».

Αυτή τη φορά, βέβαια, μπορεί να μη μιλάμε για καταστροφή των μνημείων, αλλά για το εάν και κατά πόσο η νέα βιοκλιματική αισθητική συμβαδίζει με τα μνημεία που είναι εκεί εκατοντάδες χρόνια.

Προφανώς το τελικό αποτέλεσμα θα πρέπει να αναδεικνύει το ιστορικό παρελθόν και όχι να το κουκουλώνει. Δεν μπορεί η εικόνα που θα εισπράττουμε τελικά να παραπέμπει σε μια Cadillac του ’60 στην οποία τοποθετήσαμε ζαντολάστιχα και ράδιο MP3 με DVD στη θέση του παλιού κλασσικού μαγνητοφώνου.

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ