ΠΕΡΙ ΚΛΟΠΩΝ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ

Screen Shot 2016-02-19 at 17.17.27

Το ίντερνετ είναι ένα πράγμα χαώδες. Δεν έχει νόμους -δυστυχώς- και κανείς δεν σέβεται την πνευματική αλλά και υλική ιδιοκτησία, θεωρώντας ότι θα κρυφτεί στο χάος που προανέφερα. Αυτό το χάος όμως, σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση, είναι πάρα πολύ δομημένο και εξαιρετικά οργανωμένο. Ακόμη και εάν διαγράψεις κάτι, κάποιος άλλος είναι ικανός να το ξεθάψει ακόμη και χρόνια μετά την διαγραφή του από τα λεγόμενα archives του διαδικτύου. Άπαξ και μπήκες online μένεις online, όσο τρομακτικό και αν ακούγεται.

Χάρη στην λάθος χρήση του διαδικτύου που κάνουμε ως users στην Ελλάδα, θεωρούμε ότι το μέσο μας, το blog, το site, το οτιδήποτε απευθύνεται στην γειτονιά μας. Και στους ανθρώπους άμεσου ενδιαφέροντος. Αντιθέτως όμως το blog, το site, το μέσο, είναι προσβάσιμο από τους πάντες παγκοσμίως. Εξαιτίας αυτού του λάθους όμως μας είναι ακόμη πιο εύκολο να αναγνωρίσουμε την κλοπή πνευματικής και υλικής ιδιοκτησίας. Το ότι μια φωτογραφία στις μέρες μας δεν χρειάζεται να τυπωθεί σε χαρτί αλλά παραμένει ένα ψηφιακό αρχείο, δεν παύει να την καθιστά υλική ιδιοκτησία και να υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα.

Επίσης, στις μέρες μας ενώ το 70% του κόσμου ενημερώνεται από το διαδίκτυο, εμπιστεύεται κατά επίσης 70% το έντυπο. Γιατί το έντυπο έχει υπογραφή και ακόμη γιατί στο διαδίκτυο υπάρχει ευρύτατα το φαινόμενο της «αντιγραφής και επικόλλησης».

Εμείς στο τί ῥεῖ έχουμε πάρει την απόφαση εκ πεποιθήσεως ότι ακόμη και εάν είναι οικονομικά ασύμφορο θα έχουμε αποκλειστικά πρωτογενές υλικό. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως ένα θέμα, θα το έχουμε σκεφτεί με τον δικό μας τρόπο, θα έχουμε κυνηγήσει τις δικές μας αποκλειστικές δηλώσεις, και θα έχουμε βρεθεί στο σημείο του θέματος για να το φωτογραφήσουμε και να μιλήσουμε με τους εμπλεκόμενους. Old school καταστάσεις. Όπως θα έπρεπε να είναι και όπως ήταν παλιά που δεν μπορούσε ο δημοσιογράφος με ένα googling να βρεθεί στην Καζαμπλάνκα και να γράφει για το μεταναστευτικό στο Μαρόκο. Τότε που μόνο πηγαίνοντας στο Μαρόκο είχες το καλύτερο θέμα λόγω εμπειρίας και φυσικά την αποκλειστικότητα.

Η προσπάθεια να λειτουργήσεις σαν έντυπο σε καιρούς διαδικτύου ενέχει ένα ρομαντισμό εμποδιζόμενο από την οικονομική ανέχεια της αγοράς να στηρίξει το προϊόν. Τα έξοδά του, όμως είναι σχεδόν ίδια, εάν βγάλεις το χαρτί και την διανομή. Κανείς δεν θα τολμούσε να κλέψει μια φωτογραφία από την «Ελευθερία» σκανάροντας το φύλλο και δημοσιεύοντάς την στο διαδίκτυο, παρουσιάζοντάς την ως δική του δημοσιογραφική δουλειά. Πόσω μάλλον όντας δημοσιογράφος. Αντίθετα, βλέποντας ένα πολύ καλό θέμα με πρωτογενές υλικό στο τί ῥεῖ (φερειπείν αυτό) θεωρεί ότι μπορεί να πάρει τις φωτογραφίες με μεγάλη άνεση, να τις κολήσει μεταξύ τους παράγοντας ένα νέο ψηφιακό αρχείο το οποίο λανθασμένα νομίζει ότι το google θα αναγνωρίσει ως διαφορετικό και δεν θα χτυπήσει καμπανάκι αντιγραφής, για να προσφέρει στο δικό του κοινό αυτό το αποτέλεσμα:

Screen Shot 2016-02-19 at 12.07.33

Παρότι μπορεί ως μέσο να έχεις ενημερώσει το εν λόγω blog ότι δεν σου ζήτησε την άδεια να χρησιμοποιήσει τις φωτογραφίες σου, και βέβαια πήγε να τις αλλοιώσει με ένα εμφανώς αφελή τρόπο χωρίς να βάλει την πηγή (όταν λέμε πηγή δεν εννοούμε ένα link πάνω στην λέξη «πηγή», αλλά εννοούμε ένα link πάνω στην λέξη «τί ῥεῖ». Να φαίνεται ποιος κάνει την δουλειά εδώ πέρα), το blog δεν τις κατεβάζει. Για αυτό και επιλέγω αυτό τον τρόπο ώστε να θίξω μια και καλή το ζήτημα, παρότι με τιμά το γεγονός ότι ήδη υπάρχοντα site προσπαθούν να μας αντιγράψουν:

Το υλικό (κείμενο και πολυμέσα) που παρέχει το τί ῥεῖ στους αναγνώστες του (εκτός από τις συγκεκριμένες φορές που λόγω αρχειακής έλλειψης έχει αναζητήσει υλικό, το έχει λάβει επίσημα και έχει αποδώσει τα credits) τελεί υπό την αποκλειστική και απόλυτη κυριότητα και ιδιοκτησία του μέσου. Μόνο το μέσο έχει το δικαίωμα να αποφασίσει εάν και που θα παραχωρηθεί το υλικό που προβάλλει.

Τέλος, επειδή έχουμε σκοπό να συνεχίσουμε να είμαστε οι μόνοι που ρομαντικά θα προσφέρουμε πρωτογενές υλικό στην περίοδο του χάους, την επόμενη φορά που θα χτυπήσει καμπανάκι λογοκλοπής ή παράνομης χρήσης πολυμέσων, το τί ῥεῖ δεν θα μείνει σε ένα άρθρο. Το ότι ο κ. Σφακιανάκης εκδιώχθηκε από την θέση του, δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιποι δεν ξέρουμε να ακολουθούμε τα ψηφιακά μας ίχνη μόνοι μας, καθώς πάντα το αρχείο (ακόμη και το κλεμμένο) όση αλλοίωση και αν υποστεί, φέρει μέσα του κρυμμένα τα στοιχεία του δημιουργού του.

Όλα σε αυτή την ζωή είναι άσπρα και μαύρα. Ή στην περίπτωση μας 0 και 1.

Ν.Μ.

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ