ΟΙ ΜΙΣΗΤΟΙ ΟΚΤΩ (THE HATEFUL EIGHT)

Στις μετεμφυλιοπολεμικές ΗΠΑ, ένας κυνηγός κεφαλών (ο αγνώριστος Κερτ Ράσελ) μεταφέρει το θύμα του (Τζένιφερ Τζέισον Λι) για να κρεμαστεί στην κωμόπολη Ρεντ Ροκ. Αλλά μια χιονοθύελλα τον αναγκάζει να αναζητήσει καταφύγιο στο χάνι της Μίνι, μαζί με τους ταξιδιώτες που έχει εντωμεταξύ περιμαζέψει στο δρόμο. Εκεί συναντούν τους θαμώνες μιας ακόμα άμαξας. Σταδιακά αποδεικνύεται πως αυτή η μάζωξη είναι σκηνοθετημένη προσπάθεια της συμμορίας της καταζητούμενης Ντέζι Ντομέργκ να απελευθερώσει την αρχηγό της. Η απόπειρα καταλήγει σε κρεσέντο βίας και αιματοχυσίας από το οποίο κανείς δεν επιβιώνει.

Για τον Κουεντίν Ταραντίνο, κινηματογράφος ίσον βία. Η σπορά αυτού του καρπού είναι ο απόλυτος σχετικισμός: όλοι οι καλοί είναι και κακοί –και λιγότερο αντιστρόφως. Οι άνθρωποι μπορεί να συγκινούνται, να ερωτεύονται, να αγαπούν, να γελούν και να είναι τρυφεροί, μπορεί να ασπάζονται ιδεολογίες, να προσβάλλονται και να κάνουν κηρύγματα, αλλά μην εξαπατάσθε· στην ουσία είμαστε όλοι καθάρματα. Σε αυτή την ιδεολογική βάση, η βία καθαγιάζεται ως αλήθεια. Όπως ακριβώς η αποκαθήλωση του έρωτα οδηγεί απ’ευθείας στην πορνογραφία, έτσι και στο ιδεολογικό κενό της μεταμοντέρνας Δύσης η βία φαντάζει να διαθέτει τη στιλπνότητα και τη λάμψη μιας απτής λυδίας λίθου. Η εμμονή του Ταραντίνο με τη βία είναι ενδημική στον μηδενιστικό μας κόσμο. Εξάλλου, για να το τερματίσω τελείως, αυτή είναι η ουσία της «ισλαμικής» τρομοκρατίας στη Δύση. Δεν είναι το Ισλάμ που παράγει βία και μηδενισμό. Είναι η βία και ο μηδενισμός μας που εξισλαμίζονται.

Τα καλά νέα: ο Ταραντίνο είναι πραγματικός δεξιοτέχνης στη σκιαγράφηση χαρακτήρων. Τα πρόσωπά του έχουν ουσία και βάθος. Υπέροχη φωτογραφία, πολύ καλή η μουσική.

Τα κακά νέα: δεν έχει πολλά. Η αφήγηση κάνει μια «κοιλιά» λίγο πριν ξεκινήσει το φεστιβάλ του αίματος. Αλλά ήθελε προφανώς η ταινία του να είναι κοντά τρίωρη. Επίσης οι ταραντινικές ευφυείς ατάκες σπανίζουν επικίνδυνα.

Θα θυμόμαστε: την σκηνή της αρχής με τον χιονοσκεπή ξύλινο εσταυρωμένο, που η κάμερα δεν λέει να εγκαταλείψει. Πρόκειται για μια μνημειώδη κινηματογραφική σκηνή, με παραπομπές σχεδόν σε ό,τι σπουδαίο παρήγαγε η έβδομη τέχνη. Πράγμα που σημαίνει πως σε άλλους καιρούς, ο Ταραντίνο θα έφτιαχνε αριστουργήματα.

Τυράκια: τριάμισι στα πέντε. Να το δείτε πάντως.

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

mrclogo

ΤΙΠΟΤΑ ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΟ ΣΤΙΣ 22/12/2015

#Σταγονόμετρο Το μαρτύριο της σταγόνας υφίστανται όσοι περιμένουν να μάθουν τα τελικά αποτελέσματα των εσωκομματικών εκλογών της Νέας Δημοκρατίας. Το βράδυ της Δευτέρας ανακοινώθηκε το ...