ΝΙΚΟΣ ΛΥΓΕΡΟΣ: ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΑ ΚΥΡΙΑΡΧΑ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

κυπρος1
 Ίσως για έναν πολυπράγμωνα άνθρωπο σαν το Νίκο Λυγερό να δυσκολεύεται κανείς να προσδιορίσει ακριβή ιδιότητα. Ο mr IQ 189, ο σύμβουλος του Πρωθυπουργού για θέματα γεωστρατηγικής, ο ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού, καθώς και πολλά άλλα είναι ο Νίκος Λυγερός. Αναλύει στο tirei.gr, με μεγάλη λεπτομέρεια τις κινήσεις στη στρατηγική σκακιέρα της …γειτονιάς μας, νεοεισερχόμενων και παλαιών παικτών, που ζητούν να παίξουν ενεργό ρόλο στην περιοχή. Μιλά για το ρόλο του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, τις επιδιώξεις της Τουρκίας, τις εξελίξεις στη Συρία, το μεταναστευτικό. Επίσης αναλύει την κατάσταση στο Κυπριακό. Ο Νίκος Λυγερός γνωρίζει το θέμα καλύτερα από τον οποιονδήποτε, καθώς ήταν αυτός που συνεργάστηκε το 2004 με τον τότε Πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο και εντόπισε τις αντιφάσεις του σχεδίου Ανάν, που οδήγησαν στη μη αποδοχή του από την κυπριακή πλευρά.

nikos-lygeros

-Κύριε Λυγερέ, πόσο επικίνδυνη είναι η κατάσταση στην Συρία, μετά και τις επιθέσεις της Τουρκίας; Υπάρχει φόβος για έναν νέο πόλεμο ή τον Τρίτο Παγκόσμιο, όπως κάποιοι φοβούνται;

Οτι είναι επικίνδυνο, είναι σίγουρα επικίνδυνο. Στην πραγματικότητα είναι επικίνδυνο για την Τουρκία, διότι θεωρεί εδώ και καιρό ότι -με κινήσεις λίγο παράξενες σε επίπεδο διπλωματίας- μπορεί να καταφέρει να καλύψει τις αληθινές της προθέσεις, ενώ τώρα λόγω της παρουσίας της νατοϊκής δύναμης και ταυτόχρονα της Ρωσίας από την άλλη πλευρά, είναι κάπως στριμωγμένη στην περιοχή. Έτσι, αναγκάζεται να εκδηλωθεί πιο ξεκάθαρα. Την ώρα που το κάνει αυτό, δέχεται κατηγορίες και από την Αμερική και από τη Ρωσία, από την Αγγλία, τη Γαλλία κλπ. Νιώθει, λοιπόν, ότι είναι πιεσμένη και για να μη χάσει το κοινό της στο εσωτερικό της χώρας, πρέπει να εκφραστεί με έναν τρόπο. Έτσι, αναγκάζεται να δείχνει σε όλους ότι δεν λειτουργεί στο πλαίσιο της συμμαχίας, αλλά το εκμεταλλεύεται για να χτυπήσει τους Κούρδους, ακόμα και σε περιοχές που δεν της ανήκουν. Κατά συνέπεια, θα υποστεί το κόστος. Όχι μόνο από το γεγονός ότι η Ρωσία θεωρεί πως έχει ξεχειλίσει το ποτήρι. Βλέπετε τώρα τις έντονες τριβές που υπάρχουν και μέσα στο ΝΑΤΟ. Γιατί δεν συμπεριφέρεται ως μια νατοϊκή χώρα, με αποτέλεσμα οι νατοϊκοί να θεωρούν ότι θα εκτεθούν σε όλο τον κόσμο και την Ρωσία, θεωρώντας ότι την αφήνουν να κάνει ό,τι θέλει. Κατά συνέπεια, επειδή πρέπει να είναι στο ΝΑΤΟ, καθώς θα ήταν τεράστιο κόστος να βρεθεί εκτός αυτού, πρέπει ταυτόχρονα να έχει ισορροπίες. Η Τουρκία είναι σε μια πολύ λεπτή γραμμή, όπου, όταν όλες εμείς οι δημοκρατικές χώρες, εκφραστούμε με τρόπο πιο έντονο και πιο δημοκρατικό, θα αναγκαστεί να πάει πίσω.

ΜΕΤΑ

-Η κατάσταση που περιγράφετε θεωρείτε ότι θα δυναμώσει τις ροές των προσφύγων ή θα τις μειώσει;

Στην Ευρώπη είναι πολλοί που έρχονται, λόγω οικονομικής μετανάστευσης. Αυτοί πηγαίνουν στη Σουηδία και τη Γερμανία. Άρα, όσο θα υπάρχει αυτός ο πόλος έλξης, θα συνεχίζει αυτή η ροή. Απλώς να φανταστούμε ότι θα υπάρχει κορεσμός και μετά θα έχουμε ένα θέμα. Δηλαδή την επιστροφή. Νομίζω είναι πιο σωστό να σκεφτούμε ότι πρέπει να βοηθήσουμε επί τόπου τους ανθρώπους, έτσι ώστε να συνεχίσουν να ζουν, εκεί που ζουν επί αιώνες. Το προβληματικό στοιχείο που προέρχεται από την Τουρκία είναι ότι την ενδιαφέρει να διακινεί αυτούς τους ανθρώπους, καθώς παίρνει χρήματα. Επίσης παίρνει χρήματα από το πετρέλαιο και από την τρομοκρατική οργάνωση Daesh. Γι’ αυτό αναγκάζεται να φανεί στο προσκήνιο και όχι πια στο παρασκήνιο τι κάνει ακριβώς. Αυτός είναι ο λόγος που έχουμε αυτές τις τριβές. Το προσφυγικό το χρησιμοποιεί σαν ένα μέτρο πίεσης πάνω στους Ευρωπαίους, στη λογική ότι “αν με ενοχλήσετε στα θέματα με τους Κούρδους, εγώ θα ανοίξω τις βάνες του προσφυγικού”. Αυτό δεν φοβίζει ούτε την Αμερική ούτε τη Ρωσία, οι οποίες ενοχλούνται από το γεγονός, ότι η Τουρκία διαπράττει εγκλήματα εκτός εδάφους της. Τα εγκλήματα αυτά δεν είναι μόνο μια στρατιωτική πράξη, καθώς ξέρουμε όλοι πως χτυπούν τους Κούρδους. Η αλλαγή που θα υπάρξει θα είναι εσωτερική, διότι θα πρέπει να αποδεχθούν στην Τουρκία ότι το Κουρδικό στοιχείο είναι υπαρκτό. Ελέγχει ήδη την νοτιοανατολική πλευρά της Τουρκίας. Η Τουρκία κάνει αυτά τα χτυπήματα ακριβώς γιατί φοβάται, ότι θα ενωθούν οι Κούρδοι από τις δύο πλευρές, σε σημεία που δεν έχει πρόσβαση. Άρα, προσπαθούν προκαταρκτικά να χτυπήσουν πριν γίνει αυτή η ένωση. Απλώς, αυτή η ένωση είναι αναπόφευκτη και πάμε σιγά-σιγά σε μια δημιουργία του Κουρδιστάν, με την έμμεση στήριξη από τις μεγάλες δυνάμεις. Με τη στήριξη Ρωσίας και Αμερικής, αλλά και με την αποδοχή της Ε.Ε. Όλοι θεωρούμε πως 20 εκατομμύρια άνθρωποι, που δεν έχουν κράτος είναι απαράδεκτο. Αλλά επειδή είναι στο τριπλό σημείο επαφής με το Ιράν, Ιράκ και την Τουρκία, στην πραγματικότητα και μετά τις εξελίξεις με το Ιράν, η Τουρκία είναι το πιο ανασταλτικό στοιχείο.

aigaioΗ παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, με αφορμή το προσφυγικό, αλλάζει τις ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή;

Πρέπει να θυμόμαστε ότι η Τουρκία και η Ελλάδα είναι στο ΝΑΤΟ. Κατά συνέπεια δεν μπαίνει το ΝΑΤΟ σε μια περιοχή διαχωρισμού, μπαίνει σε μια περιοχή εσωτερική. Το γεγονός ότι μπαίνει συνολικά το ΝΑΤΟ και δεν αναθέτει στην Τουρκία να κάνει αυτή τη δουλειά μόνη της ή ας πούμε με την Ελλάδα, σημαίνει αντιθέτως ότι εκτοπίζει τη δράση της Τουρκίας. Εμείς μπορεί να το δεχθούμε σαν βοήθεια στο Αιγαίο, καθώς έχουμε πολλές πιέσεις. Αντίθετα, για την Τουρκία είναι ένας τρόπος να περιοριστεί η πρωτοβουλία της. Άρα, αλλάζει τα δεδομένα, γεγονός που σημαίνει πρακτικά ότι υπάρχει μια νατοϊκή ασπίδα στην περιοχή. Αυτό απομακρύνει μια τουρκική παρέμβαση, που η ίδια η Τουρκία θα μπορούσε να το κάνει με τρόπο de facto, μέχρι να γίνει το de jure. Το σημαντικό σε αυτή την υπόθεση είναι ότι δημιουργείται μια ζώνη στην οποία δεν έχει πια πρόσβαση μονομερώς η Τουρκία. Στη Συρία η συμμετοχή του ΝΑΤΟ είναι σημαντική, καθώς στην περιοχή έρχεται μια δεύτερη μεγάλη επίσημη δύναμη. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι θα πρέπει να μειωθεί ο χρόνος των πολεμικών πράξεων, διότι μετά μπαίνουμε σε ένα επικίνδυνο πλαίσιο, καθώς έχουμε μεγάλες δυνάμεις σε μια μικρή σχετικά περιοχή. Νομίζω ότι σιγά- σιγά φτάνουμε κάπου. Όπως με τον πόλεμο των 6 ημερών, άφησαν τις άλλες δυνάμεις να παίξουν και σε κάποια φάση, οι δύο πολύ μεγάλες είπαν φτάνει, αλλάζοντας όλα τα δεδομένα. Σήμερα είναι ακριβώς το ίδιο. Στρατηγικά τουλάχιστον, απλώς με έναν τρόπο πιο διπλωματικό. Δεν είναι κατευθείαν μια παρέμβαση μαχητική πάνω στις άλλες δυνάμεις, αλλά μόνο και μόνο η παρουσία δύο τεράστιων δυνάμεων στην περιοχή, όπου η Τουρκία νωρίτερα ήθελε να παίξει το ρόλο της περιφερειακής δύναμης, αλλάζει τα δεδομένα. Νομίζω, λοιπόν, ότι πηγαίνουμε πιο γρήγορα σε κλείσιμο αυτού του κεφαλαίου για να υπάρξει μια επικέντρωση πάνω στην τρομοκρατική οργάνωση Daesh.


ΚΥΠ-Το Κυπριακό το γνωρίζετε πολύ καλά από την εποχή  που ήταν Πρόεδρος της Κύπρου ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Τι έχει αλλάξει τελευταία και ακούμε ότι μέσα στο 2016 θα υπάρξει μια καλή λύση για το κυπριακό;

Το πρώτο πράγμα που έχει αλλάξει ριζικά σε σχέση με το 2004 είναι το θέμα της ΑΟΖ και των υδρογονανθράκων. Αυτό είναι το ξεκάθαρο πλαίσιο που έχει αλλάξει. Το 2003, 2004, 2007 και 2010 που είχαμε τις τρεις συμφωνίες διαδοχικά, με την Αίγυπτο, το Λίβανο, το Ισραήλ και βέβαια τη θέσπιση το 2004, με την ανακάλυψη του φυσικού αερίου το 2011, με την πιστοποίηση ότι είναι εμπορεύσιμο το 2015, τα πράγματα σε επίπεδο γεωοικονομίας, με μια Κύπρο που βγαίνει από το μνημόνιο, άλλαξαν, με αποτέλεσμα, να της δίνουν μια δυνατότητα που δεν είχε ποτέ πριν. Αυτό θα αλλάξει λοιπόν το γεωπολιτικό πλαίσιο. Ταυτόχρονα, η Τουρκία που βλέπει ότι χάνει πρωτοβουλίες στην περιοχή, καθώς δεν έχει πρόσβαση στην ανατολική Μεσόγειο, λόγω και των δύο τριμερών συμφωνιών, προσπαθεί μέσω της επίλυσης του Κυπριακού, να προωθήσει παρασκηνιακά το θέμα των Τουρκοκυπρίων. Τους Τουρκοκύπριους όμως δεν τους θεωρεί και πολύ Τούρκους. Αυτό είναι και το πρόβλημα μας. Δεν νοιάζεται τόσο πολύ για τα ίδια τους τα δικαιώματα, δηλαδή απλώς τους εκμεταλλεύεται. Το ξέρουν και οι ίδιοι και αυτοί προσπαθούν να τηρήσουν κάποιες λεπτές ισορροπίες, γιατί ξέρουν ότι είναι μια εγγυήτρια δύναμη μαζί με την Ελλάδα και την Αγγλία και κατά συνέπεια πρέπει να φανεί ότι τα βρίσκουν. Στην πραγματικότητα στα σοβαρά θέματα (εδαφικό, περιουσιακό, αποζημιώσεις) δεν έχουμε κανένα βήμα προόδου. Αντίθετα, έχουμε ασχοληθεί με θέματα που είναι δευτερεύοντα, όπου πάνω – κάτω μπορούμε να τα βρούμε και αυτό έχει σημασία. Αλλά μόλις έρχεται μια αναφορά στα σοβαρά θέματα, αμέσως κάνουν όπισθεν από τα κατεχόμενα. Κατευθείαν υπάρχουν παρεμβάσεις άμεσες από την Τουρκία, η οποία δεν επιθυμεί τα πράγματα να πάνε με αυτό τον τρόπο. Σε επίπεδο πρακτικό τα πράγματα για το Κυπριακό έχουν αλλάξει μόνο στα δευτερεύοντα σημεία, αλλά στα κυρίαρχα δεν έχει γίνει καμιά αλλαγή. Άρα, φαίνεται και από τις κινήσεις των Κατεχομένων ότι δεν ξεκαθαρίζουν, για παράδειγμα το θέμα της οριοθέτησης. Δεν προτείνουν κάτι συγκεκριμένο. Αρχικά, λοιπόν, λέγαμε ότι θα λυθεί το Μάρτη. Μετά μέσα στο 2016. Μήπως πρέπει να δούμε αν σχετίζεται η λύση και με τις εκλογές; Κάθε φορά που υπάρχουν εκλογές σε μια περιοχή, δημιουργούνται τεχνητές ή αυθαίρετες πρωτοβουλίες, για να φανεί ότι κάτι γίνεται. Στο τέλος καταλαβαίνουμε ότι όντως είχαν έναν στρατηγικό σκοπό, αλλά δεν ήταν καθόλου αυτό που νομίζαμε.

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ