ΛΑΡΙΣΑΙΟΙ ΓΥΡΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΜΙΑ ΜΗΧΑΝΗ (ΜΕΡΟΣ Β’)

kentriki foto

Ταξιδεύοντας με την μηχανή σε χώρες του εξωτερικού έχεις τη δυνατότητα να δεις διαφορετικά τοπία, καθώς οι εικόνες από χώρα σε χώρα αλλάζουν. Πολλές φορές ο διαχωρισμός αυτός είναι τόσο εμφανής που, περνώντας τα σύνορα, η εικόνα που εισπράττεις να μην αντιστοιχεί στην εικόνα της ευρωπαϊκής χώρας που μόλις άφησες και πέρασες σε άλλη χώρα, εκτός Ε.Ε. Η διαφορά είναι τεράστια. Επίσης, όσους από τους ταξιδιώτες των δύο τροχών και να ρωτήσετε θα σας πουν ότι υπάρχουν και αλλού ομορφιές και εκτός Ελλάδος, καταρρίπτοντας έτσι τον μύθο που λέει ότι «τέτοιες ομορφιές έχουμε μόνον στην Ελλάδα».


Διαβάστε το πρώτο μέρος των ιστοριών μηχανόβιων Λαρισαίων


Στην Ελβετία με capital controls…τι κάνεις;

ANDERMAT 2Ο Λαρισαίος Βαγγέλης Γκουντής με μια καλή παρέα ξεκίνησαν στα τέλη του Ιουνίου του 2015, να κάνουν με τις μηχανές τους το ταξίδι Ηγουμενίτσα, Ιταλία, Ελβετία, Κάννες και Μονακό. Όταν η κατάσταση είναι να …στραβώσει, φαίνεται με το καλημέρα. Το πλοίο από Ηγουμενίτσα ξεκίνησε με έξι ώρες καθυστέρηση, το βράδυ της 25ης Ιουνίου και η παρέα από την Λάρισα, πατώντας σε ιταλικό έδαφος, έπρεπε να τρέξουν για να καλύψουν τον χαμένο χρόνο και να φτάσουν στη βάση τους, στο Stelvio. Ξεκίνησαν μια διαδρομή έξι ωρών από την autostrada, αλλά βέβαια τα σημάδια της κούρασης ήταν εμφανή. Η ένταση και ο εκνευρισμός έφερε και το απρόοπτο. Η ομάδα με τις έξι μηχανές, στη 1 τα ξημερώματα, σταμάτησαν σε ένα πρατήριο καυσίμων self service, για να ξεκουραστούν και να βάλουν βενζίνη. Κατά λάθος, ο ένας από τους αναβάτες γέμισε το ντεπόζιτο με πετρέλαιο! «Το κατάλαβε την ώρα που πήγε να πληρώσει με την κάρτα και εκεί τρελαθήκαμε. Κατεβάσαμε το ντεπόζιτο, το αδειάσαμε, το ξεπλύναμε με βενζίνη και το ξανατοποθετήσαμε στην μηχανή. Έβγαζε καπνό για δύο μέρες από την εξάτμιση και τον βάλαμε τελευταίο στη διάταξη», θυμάται ο Βαγγέλης. Έφτασαν στο Stelvio στις πέντε τα ξημερώματα, και μετά από δυόμισι ώρες ύπνου, ξεκίνησαν την ανάβαση στην γνωστή και πανέμορφη διαδρομή προς την Ελβετία.

Σάββατο 26 Ιουνίου, οι ταξιδιώτες «πήραν πρέφα», λαϊκιστί, τα capital controls. Οι συνταξιδιώτες, μετά την Ιταλία μπήκαν Ελβετία. Ακολουθούν μια πραγματικά μαγευτική διαδρομή, περνώντας από το Νταβός και άλλες πόλεις, μέχρι να φτάσουν στην πανσιόν που είχαν κλείσει δωμάτιο στην κωμόπολη Άντερματ. Αυτή θα ήταν η βάση για κοντινές διαδρομές. Εκεί μαθαίνουν ότι στην Ελλάδα έχουν επιβληθεί capital controls! «Ενώ είμαστε στο δωμάτιο, γυρνάει η σύζυγός μου και μου λέει: την Ελλάδα παίζουν τα κανάλια. Όταν κατεβήκαμε στο τραπέζι και είδαμε στο internet τί συμβαίνει στην Ελλάδα, παγώσαμε! Εκεί μάθαμε για τα capital controls!», περιγράφει. Βρίσκονταν στην πιο ακριβή χώρα της Ευρώπης, όπου ένα σνίτσελ με μια μπύρα κόστιζαν μαζί 27 ευρώ. Με τα χρήματα που είχαν στη τσέπη τους θα περνούσαν, καθώς οι κάρτες τους από τη Δευτέρα ήταν άχρηστες. Έτσι για να βγει η εκδρομή, η ομάδα ξεκίνησε περικοπές. Ευτυχώς, το εισιτήριο επιστροφής για το καράβι ήταν πληρωμένο. «Μας χάλασε την ψυχολογία, το κλίμα. Τη Δευτέρα ακόμη δεν ξέραμε πόσα χρήματα θα μπορούσαμε να βγάλουμε από το μηχάνημα», μας λέει.

Η παρέα πήγε στο Mont Blanc, αλλά δεν ανέβηκε στο τελεφερίκ, που κόστιζε ακριβά. Επίσης, επισκέφτηκε τις μαγευτικές Κάννες, όπου κάνουν…πασαρέλα όλα τα καταστήματα των διάσημων οίκων μόδας. Αλλά τί μπορεί κανείς να ψωνίσει από εκεί, όταν μόνον ένα ζευγάρι σαγιονάρες κόστιζε 600 ευρώ; Οι ταξιδιώτες επισκέφτηκαν και το Μονακό και, ενώ είχαν σχεδιάσει να κάνουν την ιστορική διαδρομή της F1 με τις μηχανές, προτίμησαν να πάνε με τρένο και να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα περιήγησης. «Το Μονακό είναι ένα παραμύθι, στο οποίο μένουν κάποιοι συγκεκριμένοι πολίτες που έχουν μεγάλη οικονομική άνεση. Ο σιδηροδρομικός σταθμός που κατεβήκαμε μου θύμιζε κινηματογραφική ταινία. Στους δρόμους του Πριγκιπάτου, βλέπαμε Πόρσε, Φερράρι, Μαζεράτι. Κυκλοφορούσαν σε αφθονία, όπως κυκλοφορούν και τα δικά μας κλασσικά αυτοκίνητα», περιγράφει. Όμως η μεγάλη εμπειρία, στην επιστροφή, ήταν η επίσκεψη στο μουσείο της Φερράρι, στην Μόντενα. Εκεί υπάρχουν όλα τα φημισμένα μοντέλα της εταιρείας. «Ήταν ό,τι καλύτερο σε αυτή την εκδρομή.Το μουσείο ήταν εκπληκτικό. Έκλεινε στις οκτώ το βράδυ και με τραβούσαν να με βγάλουν έξω…», θυμάται.

Η Αλβανία ήταν απέραντος χωματόδρομος

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΟ Λαρισαίος Αχιλλέας Βαρδακούλης, μαζί με μια παρέα φίλων ξεκίνησαν το 2011 να ταξιδέψουν, κάνοντας τη διαδρομή Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Αυστρία και επιστροφή από Σλοβενία, Κροατία, Μαυροβούνιο, Αλβανία και Ελλάδα. Όμως αυτό που πραγματικά θα θυμάται ο Λαρισαίος δικηγόρος, ήταν η Κροατία και και η Αλβανία -ένας απέραντος χωματόδρομος, σε διαστάσεις εθνικής οδού. Ήταν η περίοδος, που στην Αλβανία ανοίγονταν οι νέοι αυτοκινητόδρομοι και στο δρόμο πραγματικά επικρατούσε το απόλυτο κυκλοφοριακό κομφούζιο. «Ήταν ένα σοκ για μένα, έχοντας περάσει τις προηγούμενες χώρες, έχοντας τις εικόνες από την Αυστρία και τις άλλες χώρες. Τότε, οι δρόμοι τους ήταν στο στάδιο της κατασκευής. Ήταν χωματόδρομοι που κυκλοφορούσαν παράλληλα κάρα, φορτηγά, ποδήλατα. Σε κάποιο σημείο, υπήρχαν και κάποια κομμάτια αυτοκινητόδρομου, χωρίς ίχνος κυκλοφοριακής ρύθμισης! Φανταστείτε ότι, αν κάποιος ήθελε να πάει σε ένα βενζινάδικο, πήγαινε ανάποδα από το ρεύμα κυκλοφορίας! Μπορούσες ξαφνικά να συναντήσεις μπροστά σου από αυτοκίνητο, αγελάδα, τρακτέρ μέχρι και κάρο! Για να διανύσουμε 80 χιλιόμετρα χρειαστήκαμε 4 ώρες!», περιγράφει.

Το «σουρελιστικό» σκηνικό ολοκληρώνεται με κάποιους πιτσιρικάδες που με ένα λάστιχο στην άκρη του χωματόδρομου, σου έπλεναν το αυτοκίνητο ή τη μηχανή, με μικρό αντίτιμο. «Τα αυτοσχέδια πλυντήρια ήταν αναρίθμητα -κάθε 800 μέτρα έβλεπες και ένα. Οι πιο εκσυγχρονισμένοι είχαν πλυστικό μηχάνημα!», θυμάται. Εντύπωση επίσης του προκάλεσαν κάποια καταστήματα επίπλων, στα οποία δεν υπήρχαν τζάμια, ενώ τα κρεοπωλεία θύμιζαν Ελλάδα της δεκαετίας του 1970, όταν κρεμούσαν τα σφαχτά στα τσιγκέλια, για να τα δει και να τα αγοράσει ο πελάτης.

Η Κροατία των δύο όψεων πραγματικά σε μαγεύει. Από τη μια, η μοναδικότητα των τοπίων και από την άλλη τα σημάδια του πολέμου χαραγμένα παντού, στις ψυχές και στα κτήρια. Η παρέα των Λαρισαίων επισκέφτηκε τις εκπληκτικού κάλλους λίμνες του Πλίτβιτσε. Το εθνικό πάρκο λιμνών του Πλίτβιτσε είναι ένα από τα παλαιότερα εθνικά πάρκα στην νοτιοανατολική Ευρώπη και το μεγαλύτερο στην Κροατία. Το πάρκο έχει έκταση 296,85 χλμ², με το 90% στην κομητεία Λίκα-Σένι και το άλλο 10% στην κομητεία του Κάρλοβατς. Ιδρύθηκε το 1949 και από το 1979 αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Σήμερα δέχεται περίπου ένα εκατομμύριο επισκέπτες ετησίως. Το πάρκο βρίσκεται στην κεντρική Κροατία, κοντά στα σύνορα με τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Περιλαμβάνει λίμνες, οι οποίες συνδέονται με μια σειρά καταρρακτών, καθώς και αρκετές φυσικές σπηλιές.

«Είναι μνημείο ομορφιάς και υπόδειγμα αξιοποίησης. Είναι λίμνες σε εννέα επίπεδα, οι οποίες συνδέονται με καταρράκτες. Η εμπειρία είναι πραγματικά ανεπανάληπτη», περιγράφει ο Αχιλλέας. Στην ενδοχώρα της Κροατίας είναι έντονα τα σημάδια που συναντά κανείς από τον πόλεμο. Κρατικά κτήρια πυροβολημένα και μισογκρεμισμένα, όπως και πολλά σπίτια σε χωριά. Εκεί, η ανάπτυξη δεν υπάρχει. «Ο ιδιοκτήτης της πανσιόν στο Πλίτβιτσε μου είπε ότι πολέμησε στον εμφύλιο. Οι άνθρωποι αυτοί πλέον προσπαθούν να ξεχάσουν και να προχωρήσουν. Κάθε σπίτι έχει τη δική του ιστορία από αυτόν τον πόλεμο», θυμάται ο Λαρισαίος δικηγόρος.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΠανέμορφο, επίσης, είναι και το Μαυροβούνιο, όπου το νησάκι του Αγ. Ανδρέα, το οποίο ανήκει στον Έλληνα εφοπλιστή Βίκτορα Ρέστη, και έχει μόνο ξενοδοχεία, σε μαγεύει με την πρώτη ματιά.

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ