ΗΛΙ ΗΛΙ ΛΑΜΑ ΣΑΒΑΧΘΑΝΙ

IMG_20160223_170307

Μιας και ξαναπιάσαμε το θέμα των βιοκλιματικών σιδεριών στο Φρούριο, άκουσα μια ιστορία που θα σας μεταφέρω αυτούσια ή σχεδόν αυτούσια μιας και έχει να κάνει με μια κηδεία και μερικές στάλες βροχής.

Κάθομαι σε ένα καφέ πέριξ της περιοχής του Φρουρίου από όπου γράφω αυτά που άκουσα, και πριν λίγο συνάντησα μια γνωστή μου επιστρέφοντας από μια κηδεία. Η ιστορία έχει αναφορές στην σταύρωση του Χριστού πριν από 1983 χρόνια με την μόνη διαφορά ότι το περιστατικό συνέβη περί την 11η πρωινή και όχι την 3η απογευματινή όπως πληροφορούμαστε στο Κατά Ματθαίον 27,46.

Την σήμερον Τετάρτη περί την 11η πρωινή, λοιπόν, και όχι την 3η απογευματινή, σουρεαλιστικά και τραγικά φαινόμενα έλαβαν χώρα στον Άγιο Αχίλλειο, που θα ζήλευε κάθε ευρωπαίος σκηνοθέτης. Το πρόβλημα των θανόντων φαίνεται ότι είναι ίδιο με αυτό των ζωντανών: οι βιοκλιματικές σιδεριές.

«Καταφθάνει η νεκροφόρα», μου λέει η γνωστή μου. «Μπρος αυτή και πίσω οι συγγενείς. Λαρισαίοι, μεν, αλλά έχουν χρόνια να επισκεφθούν την πόλη. Σταματούν στην πρώτη αλυσίδα. Δεν μπορούν να περάσουν. Κατεβαίνουν από την νεκροφόρα ντυμένοι στα μπλε οι υπάλληλοι του γραφείου τελετών και τρέχουν στην εκκλησία να βρουν κάποιον να ανοίξει τις… πύλες!»


Διαβάστε επίσης: Η κρίση… στον άλλο κόσμο!


 

Προσπαθώντας να διακρίνω μόνο τον πόνο της οικογένειας και όχι το γραφικό της κατάστασης ρωτάω τι έγινε στην συνέχεια. «Η νεωκόρισσα άφαντη», μου λέει και εξηγεί ότι πλέον χρέη θυρωρού αναλαμβάνει ο ιερέας. «Ο ουρανός είναι συννεφιασμένος, ψιχαλίζει, φυσάει αέρας και έρχεται ο πατέρας με τα ράσα να ανεμίζουν! Τρέχει στην αλυσίδα, ξεκλειδώνει την μια άκρη, μετά την άλλη. Πάρτην κάτω την αλυσίδα. Με θόρυβο, μακάβρια πράγματα! Τέλοσπάντων περνάει το πρώτο μπλόκο η νεκροφόρα και φτάνει στην δεύτερη αλυσίδα, μπροστά από τις σκάλες που σε κατεβάζουν στην γέφυρα».

Εκεί ζήτησαν και πάλι από τον ιερέα -που επέστρεφε ποδαράτο μονολογώντας ότι «καταντήσαμε θυρωροί. Ανοίγουμε για τους γάμους και της κηδείες και μετά κλείνουμε»- να ανοίξει και την δεύτερη αλυσίδα. Ο θυρωρός λέει «όχι αυτή». «Γιατί;» ρωτάει η γνωστή μου. «Ο εργολάβος δεν έχει παραδώσει το έργο και δεν το επιτρέπει για να μη λερώσουν τα μάρμαρα!» απαντάει ο ιερέας. «Αφού είναι ήδη λασπωμένα», μου λέει ότι του είπε. «Κάθε βράδυ έρχονται διάφοροι, πατούν μέσα στα παρτέρια και μεταφέρουν τις λάσπες έξω», απάντησε ο ιερέας. Εκείνη την ώρα έφτασε το μηχανάκι με τα στεφάνια. «Που να τον έβλεπαν» λέει ο ιερέας και συνεχίζει: «Την προηγούμενη εβδομάδα έπιασαν έναν να έχει περάσει την απαγορευμένη ζώνη και έγινε χαμός… Μας έχουν τρελάνει!».

Η γνωστή μου ύστερα πέρασε μέσα στην εκκλησία και περίμενε να ξεκινήσει η κηδεία. Ο Λαρισαίος συγγενής του νεκρού την πλησίασε ψυθιρίζοντας «ἠλί ἠλι, λαμᾶ σαβαχθανί!». «Τι εκτρώματα είναι αυτά έξω; Για σταύρωση τα έχουν; Είναι αποκρουστικά!», της λέει. «Τι να του απαντήσω» μου λέει και προσθέτει: «Σκέφτηκε κανείς άραγε ότι πέρα από όλα τ’ άλλα για να κυκλοφορήσει κάποιος το καλοκαίρι από την αντηλιά θα χρειάζεται γυαλιά σαν εκείνα που φοράμε για να δούμε έκλειψη ηλίου; Ή όταν θα έχει 35 βαθμούς ότι θα πυρακτώνονται οι σιδεριές αυτές; Ένα παιδί να τις αγγίξει με το χέρι του θα πάθει τρίτου βαθμού έγκαυμα! Θα αφήσει το δέρμα του εκεί!».

Αλλά αυτό που έχω να πω είναι πως όλοι είναι ανευχαρίστητοι. Ψιχάλιζε, άρα η χρησιμότητα των τεντών είναι τεράστια. Θα μπορούσαν να μπουν από κάτω και να μην βραχούν, όσο περίμεναν να διευθετηθεί η εξέλιξη της τελετής.

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

IMG_20160412_180314

ΚΑΝΟΥΝ COME BACK ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΗ

Είναι αποφασισμένοι να διεκδικήσουν ένα διαφορετικό μέλλον από αυτό του πτυχιούχου ανέργου. Και διάλεξαν να επενδύσουν στην ελληνική γη. Ο Κωνσταντίνος, ο Νικόλας, ο Γιώργος, ...